![\"\"](\"http:\/\/romanarmy.eu\/wp-content\/uploads\/2016\/10\/dia_6_1.jpg\")
<\/p>\n<\/p>\n
Talude de Xuegu la Bola<\/em><\/p>\n Hai unha especie de lei de Murphy arqueol\u00f3xica que conta que no \u00faltimo d\u00eda dunha prospecci\u00f3n ou escavaci\u00f3n sempre aparece un achado importante.<\/p>\n Pola nosa banda, podemos confirmarvos que \u00e9 as\u00ed.<\/p>\n Despois\u00a0de ter \u00e9xito en Cueiru, onde localizamos un conxunto de materiais asociados ao ex\u00e9rcito romano, empezamos a prospecci\u00f3n no seguinte sitio arqueol\u00f3xico: El Xuegu la Bola, do que vos falamos estes d\u00edas. A 1.700 metros de altitude as condici\u00f3ns de traballo son m\u00e1is duras: un vento fr\u00edo percorre as dorsais e p\u00e9ganos todo o d\u00eda no corpo, non hai lugares de refuxio e as condici\u00f3ns empinadas do sitio\u00a0fan o traballo de prospecci\u00f3n extenuante.<\/p>\n E hai m\u00e1is. O d\u00eda 6 amenceu pesado, coas nubes baixas, cheo de n\u00e9boa. Andr\u00e9s Men\u00e9ndez e David Gonz\u00e1lez especulan que quizais o Xuegu la Bola conseguir\u00eda sobresa\u00edr por riba da n\u00e9boa, como outras veces, pero ao atravesar a bra\u00f1a de Piedraxueves xa nos quedou claro que non \u00eda ser as\u00ed. Estamos metidos no medio dunha espesa nube que non ten ningunha pinta de moverse. Choveu toda a noite e a pista \u00e9 un lameiro. Nin sequera a m\u00fasica de Daft Punk, que Jo\u00e3o Fonte pica sempre que temos que atravesar un complicado regato, serve para que o todoterreo consiga remontar terreo, as\u00ed que nos expo\u00f1emos ou a facer intentos perigosos e absurdos de remonte co coche ou a cargar co equipo e acceder ao campamento andando, pola v\u00eda da Mesa. Acabamos decidindo esta opci\u00f3n.<\/p>\n O problema \u00e9 que nos dous d\u00edas anteriores e no que levamos de terceiro o xacemento non respondeu nada: est\u00e1 arqueoloxicamente mudo, a\u00ednda que aparecen pequenos descubrimentos que nos entusiasman, como unha posible cabana ou curral nunha especie de terrapl\u00e9n, na zona alta do Xuegu. Se en Cueiru os d\u00edas de traballo ofrec\u00e9ronnos unha importante colecci\u00f3n de materiais -dos cales, moitos posteriores ao mundo romano-, aqu\u00ed en Xuegu la Bola non aparece nada. O illamento do lugar quizais infl\u00faa neste aspecto. “Estamos a traballar un pouco desquiciados”, sinala David, que exp\u00f3n irse. A tozudez doutros membros do equipo, como Jos\u00e9 Costa, fan que decidamos estar m\u00e1is tempo.<\/p>\n Prospectamos nunha zona baixa, non lonxe dunha das claviculae de entrada do recinto. Nos nosos voos con drone podemos apreciar de maneira impresionante o noiro nun dos lados. Sabemos que El Xuegu \u00e9 unha estrutura arqueol\u00f3xica enorme, pero res\u00edstese. Mesmo para o drone. A n\u00e9boa ascende a monta\u00f1a e logo derr\u00fabase pola dorsal do campamento, imped\u00edndonos traballar no modelo 3D ao pecharnos a visibilidade nunha \u00e1rea tan grande como a de El Xuegu.<\/p>\n Ata o \u00faltimo momento, no que todo cambia. O equipo localiza unha peza magn\u00edfica, unha punta de venablo, que \u00e9 retirada e documentada con m\u00e1xima precisi\u00f3n e coidado. “Tr\u00e1tase dunha peza de enmangue tubular, describe Jos\u00e9 Costa, que ir\u00eda encaixada nun mastro de madeira e que, probablemente \u00e9 dun venablo, unha arma lixeira e arreboladiza. Esta tipolox\u00eda usouse ao longo da historia pero neste caso, polo contexto e o grao de deterioro\u00a0no que apareceu, pode pertencer a \u00e9poca romana.<\/p>\n E non \u00e9 a \u00fanica. Aparecen outros fragmentos tam\u00e9n vinculados ao equipamento\u00a0militar que cambian a visi\u00f3n e interpertaci\u00f3n do xacemento, asoci\u00e1ndoo xa \u00e1 presenza militar romana no Cam\u00edn da Mesa. A hip\u00f3tese inicial, determinada polo equipo para partir do estudo dos datos LIDAR, a localizaci\u00f3n e a morfolox\u00eda do lugar, queda confirmada. Xunto coa Carisa, El Xuegu a B\u00f3la \u00e9 un dos campamentos de maior altitude do ex\u00e9rcito romano.<\/p>\n A campa\u00f1a foi tremendamente satisfactoria. Temos pezas como fragmentos de pilum, cravos de caliga, un coitelo afalcatado que, a falta da s\u00faa restauraci\u00f3n e estudo detallado, asim\u00edlanse a materiais recuperados noutros castra aestiva do NW”, sinala David Gonz\u00e1lez.<\/p>\n Na Mesa a historia e o pasado son fillas da n\u00e9boa, que nos esconde cousas e m\u00f3stranos outras, \u00e1s veces claramente, outras veces de maneira borrosa. A ciencia \u00e9, aqu\u00ed, o exercicio de tentar ver a trav\u00e9s da n\u00e9boa. Cando esta \u00e1brese, no alto de El Xuegu La B\u00f3la, div\u00edsase de lonxe o porto da Mesa, por onde entraron as lexi\u00f3ns fai dous mil anos desde a conca do Douro. Cada doce quil\u00f3metros estableceron un novo campamento para miles de soldados. Aqu\u00ed, en El Xuegu La B\u00f3la, o xacemento m\u00e1is ao sur en territorio astur nesta serra, por agora p\u00e9rdese o rastro deste continxente de soldados que cambiou a historia do noroeste.<\/p>\n As investigaci\u00f3ns perm\u00edtennos avanzar, aos poucos, neste episodio. Agora restan\u00a0moitas horas de estudo dos materiais, de laboratorio, e de novo co resto das ferramentas inform\u00e1ticas. O ano que v\u00e9n tocar\u00e1 avanzar de novo en campo. Al\u00ed estaremos n\u00f3s e convid\u00e1mosvos a que nos acompa\u00f1edes. Grazas por seguirnos nesta campa\u00f1a.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"![\"\"](\"http:\/\/romanarmy.eu\/wp-content\/uploads\/2016\/10\/dia_6_2.jpg\")
<\/p>\n![\"\"](\"http:\/\/romanarmy.eu\/wp-content\/uploads\/2016\/10\/dia_6_3.jpg\")
<\/p>\n![\"\"](\"http:\/\/romanarmy.eu\/wp-content\/uploads\/2016\/10\/dia_6_4.jpg\")
<\/p>\n